ρύπανση πόσιμου νερού-απορρύπανση-αφαλάτωση-βιολογικός καθαρισμός

1. Πηγές ρύπανσης του πόσιμου νερού:

Ανθρωπογενείς αλλά και φυσικές.  Έτσι το νερό μας το ρυπαίνουν  τα πετρώματα, η διάβρωση, οι κατολισθήσεις,  οι πλημμύρες, οι πυρκαγιές, τα ηφαίστεια, οι σεισμοί, ο άνεμος, η βροχή,  οι εξορύξεις, οι οικοδομικές δραστηριότητες, τα λιπάσματα, τα φυτοφάρμακα, τα εντομοκτόνα, τα κτηνοτροφικά απόβλητα, τα ζώα, τα αστικά λύματα, τα βιομηχανικά απόβλητα, οι πυρηνικές δοκιμές, τα πυρηνικά ατυχήματα, τα πυρηνικά απόβλητα, οι χωματερές, οι καύσεις, οι  χημικές διεργασίες στα διυλιστήρια νερού και στις δεξαμενές νερού, οι σωληνώσεις του δικτύου ύδρευσης και του σπιτιού μας, οι υδραυλικές εγκαταστάσεις του σπιτιού μας , …

2. Κάποιοι ρύποι του πόσιμου νερού:

ραδιενεργά στοιχεία, μέταλλα, νιτρικά, αμμωνιακά, φωσφορικά, αλογονομένες  ουσίες ( διοξίνες, φρέον, βινυλοχλωρίδιο, τετραχλωράνθρακας, …..), πλαστικά, αμίαντος, μικρόβια και παράσιτα, …….

α) το εξασθενές Cr είναι πολύ τοξικό και  καρκινογόνο:

Μπορεί  να προκαλέσει στομαχικές διαταραχές και έλκη, σπασμούς, καταστροφή των νεφρών και του ήπατος ακόμα και θάνατο, ανάλογα με το επίπεδο μόλυνσης. Το πιο γνωστό  παράδειγμα είναι αυτό των κατοίκων της πόλης Hinkley των Η.Π.Α οι οποίοι  χρησιμοποιούσαν νερά γεωτρήσεων της περιοχής τους που περιείχαν τεράστια ποσά εξασθενούς χρωμίου. Στους κατοίκους εμφανίστηκαν σοβαρότατα  προβλήματα υγείας και πολλοί από αυτούς πέθαναν. Τα υπόγεια νερά είχαν μολυνθεί από τα υγρά απόβλητα της εταιρείας PG&E . Στην ιστορία της μικρής αυτής πόλης και των κατοίκων της βασίστηκε η γνωστή κινηματογραφική ταινία Erin Brockovich.

Ενώσεις του χρωμίου συναντώνται σε ένα μεγάλο πλέγμα χημικών βιομηχανιών όπως τη  βιομηχανία χρωμάτων και χρωστικών ,τη βιομηχανία επιμεταλλώσεων (επιχρωμιώσεις) , τη  βυρσοδεψία, την παρασκευή  βερνικιών για τη συντήρηση του ξύλου ,την κατασκευή υλικών ηλεκτροσυγκόλλησης , την παρασκευή   αντισκουριακών των μεταλλικών επιφανειών, την κλωστοϋφαντουργία, ως  λιπαντικό, το μελάνι των φωτοτυπικών μηχανημάτων, τις μαγνητοταινίες,  τους καταλύτες, σε φαρμακευτικά προϊόντα κ.α.

β) το Mn και το πάρκινσον :

Έρευνα επιστημόνων το 1992 στους κατοίκους της πεδινής Ηλείας οδηγήθηκε στο ανησυχητικό συμπέρασμα ότι η υψηλή περιεκτικότητα των υπογείων υδάτων σε μαγγάνιο έχει επιδράσει αρνητικά στην υγεία τους, προκαλώντας τους από νευρικές διαταραχές μέχρι και τη νόσο Πάρκινσον.
Οι περιοχές Λεχαινών, Μυρσίνης, Ανδραβίδας, Τραγανού και Βουπρασίας «κολυμπούν» κυριολεκτικά πάνω σε ακατάλληλα προς πόση νερά, τα οποία είναι επιβαρημένα κατά δεκάδες φορές πάνω από το επιτρεπτό όριο (0,050 mg/l) με μαγγάνιο.
Τη λύση στο πρόβλημα του μαγγανίου έχει δώσει από το 1995 μόνο ο Δήμος Τραγανού. Στο χώρο του υδραγωγείου έχει εγκατασταθεί ειδική συσκευή βιολογικού τύπου, η οποία κατακρατά το μαγγάνιο από το νερό.

γ) το Cl στο ποτήρι μας :

Δυστυχώς και το χλώριο που προστίθεται για την καταστροφή των ιών και βακτηρίων, και μας έσωσε από παλιότερες ασθένειες, όπως χολέρα, γαστρεντερίτιδα κ.λ.π., έρχεται σήμερα να μας καταδικάσει σε πολύ σοβαρότερες ασθένειες όπως: καρκίνο, νεφρικές παθήσεις και σε πολλές άλλες «εκφυλιστικές», όπως λέγονται, ασθένειες. Οργανικές ενώσεις του χλωρίου μπαίνουν στο νερό μας σαν πολυβινυλοχλωρίδιο από τις πλαστικές σωληνώσεις , αλλά και σαν διοξίνες από τις καύσεις

Τουλάχιστον 177 ενώσεις του χλωρίου έχουν ανιχνευθεί στο μητρικό γάλα, στο αίμα και σε άλλα μέρη του σώματος, με συνέπεια βλάβες στα νεφρά και στο συκώτι, νευρικές παθήσεις, βλάβες στο ανοσοποιητικό σύστημα, αρτηριοσκλήρυνση, προσβολή του μυϊκού συστήματος, κ.λ.π.

δ) οι ίνες αμιάντου από τα παλαιά δίκτυα ύδρευσης προκαλούν καρκίνο.


3. Απορρύπανση πόσιμου νερού:

Χλωρίωση και φθορίωση , χρήση όζοντος, υπεριώδεις λάμπες, απόσταξη, φίλτρα αλουμίνας-άνθρακα-ρητινών- αντίστροφης ώσμωσης,  ……

#  στα διυλιστήρια ακολουθούν μεθόδους όπως χλωρίωση, επίπλευση, καταβύθιση, φιλτράρισμα.

4. Αφαλάτωση θαλασσινού νερού:

Απόσταξη , αντίστροφη ώσμωση. Εκμεταλλεύονται την ενέργεια των κυμάτων και του ανέμου. Υπάρχει πρόβλημα με τη διάθεση και την αποθήκευση του αλατιού που απομένει.

5. Βιολογικός καθαρισμός λυμάτων:

Μεγάλες μονάδες στην Αττική υπάρχουν στη Μεταμόρφωση και στη Ψυτάλλεια. Μικρές μονάδες υπάρχουν σε βιομηχανίες και σε νοσοκομεία.

Ενδιαφέρον έχει το άρθρο Του Αστέριου Παντοκράτορα Αναπληρωτή Καθηγητή του Τμήματος Πολιτικών Μηχανικών της Πολυτεχνικής Σχολής Ξάνθης :

Τα τελευταία χρόνια κερδίζει συνεχώς έδαφος η ιδέα της ανακύκλωσης του νερού των βιολογικών καθαρισμών.Mε τη μέθοδο αυτή και στη συνέχεια χρησιμοποιούνται για άρδευση, για βιομηχανική χρήση και ακόμα για πόση. Η χρησιμοποίηση του νερού στις παραπάνω δραστηριότητες εφαρμόζεται σε αρκετές περιοχές του κόσμου και θα μπορούσε να ειπωθεί ότι αποτελεί συνηθισμένη τεχνολογία .Αυτό που έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον είναι η χρήση των επεξεργασμένων λυμάτων ως πόσιμου νερού.

Σημαντικός σταθμός στη χρήση των λυμάτων για πόση αποτέλεσε η εκτεταμένη έρευνα που έγινε στην πόλη Windhoek της Namibia από το 1965 μέχρι το 1968 με στόχο να διαπιστωθεί αν είναι εφικτή η χρήση των λυμάτων       στο πόσιμο νερό. Μετά την ολοκλήρωση της έρευνας άρχισε η παραγωγή πόσιμου νερού από τα επεξεργασμένα λύματα της πόλης. Η λύση αυτή ήταν η μοναδική  για μια πόλη όπου δεν υπάρχει νερό και οι βροχές είναι σπάνιες. Το Windhoek βρίσκεται στο κέντρο της χώρας μεταξύ της ερήμου Kalahari στα ανατολικά και της ερήμου Namib στα δυτικά . O πλησιέστερος ποταμός ονομάζεται Kavango και βρίσκεται σε απόσταση 750 km ενώ το ετήσιο ύψος       βροχής στη χώρα είναι 370 mm.Το πρόγραμμα συνεχίζεται μέχρι σήμερα με συνεχείς επεμβάσεις και  βελτιώσεις τόσο στη μονάδα επεξεργασίας των αστικών λυμάτων όσο και στη μονάδα τριτοβάθμιας επεξεργασίας. Η πρώτη μονάδα είχε δυναμικότητα 4.800 m3 /ημέρα και περιελάμβανε πρωτοβάθμια καθίζηση, σύστημα ενεργού λάσπης,      δευτεροβάθμια καθίζηση, λίμνες ωρίμανσης, προσθήκη θειικού αργιλίου,επίπλευση διαλυμένου αέρα, προσθήκη ασβέστη, καθίζηση, διήθηση σε φίλτρο άμμου, διήθηση σε φίλτρο ενεργού άνθρακα και χλωρίωση.  Τον Δεκέμβριο του 2002 τέθηκε σε λειτουργία μια νέα μονάδα τριτοβάθμιας επεξεργασίας που περιλαμβάνει  κροκίδωση, επίπλευση διαλυμένου αέρα, διήθηση σε φίλτρο δυο στρώσεων, οζόνωση, βιολογική διήθηση σε φίλτρο ενεργού άνθρακα, διήθηση σε φίλτρο κοκκώδους άνθρακα, διήθηση σε φίλτρο κονιοποιημένου  άνθρακα, υπερδιήθηση με μεμβράνη και χλωρίωση. Η δυναμικότητα της νέας μονάδας είναι 21.000 m3 /ημέρα. Κατασκευάστηκε από κοινοπραξία γερμανικών, αυστριακών και γαλλικών εταιρειών και κόστισε 11.4 εκατ. ευρώ.

Μέχρι τις αρχές του 2003 το Windhoek ήταν η μοναδική πόλη στον κόσμο όπου τα λύματα χρησιμοποιούνταν ως πόσιμο νερό. Ήδη όμως το παράδειγμααυτό ακολουθεί η Σιγκαπούρη. Τον Φεβρουάριο του 2003 άρχισε η προσθήκη επεξεργασμένων λυμάτων στις δεξαμενές της πόλης. Η προστιθέμενη ποσότητα  είναι 9.000 m3 /ημέρα και αποτελεί το 1 % της συνολικής κατανάλωσης. Το  ποσοστό θα αυξάνεται σταδιακά και θα φτάσει το 2.5 % το 2011. Η παραπάνω εξέλιξη είναι αποτέλεσμα της αύξησης της κατανάλωσης και της έλλειψης νερού στο νησί της Σιγκαπούρης. Η πόλη προμηθεύεται τη μεγαλύτερη ποσότητα του νερού από τη γειτονική Μαλαισία βάσει δυο     συμφωνιών  που υπογράφτηκαν το 1961 και 1962 και λήγουν το 2011 και 2061 αντίστοιχα. Oι δυο χώρες έχουν σημαντικές διαφορές σε διμερή θέματα μεταξύ αυτών και στην τιμή του νερού. Παρά τις συνεχείς διαπραγματεύσεις οι διαφορές παραμένουν και γι’ αυτό το λόγο η Σιγκαπούρη αποφάσισε να εφαρμόσει ένα πρόγραμμα αυτάρκειας σε νερό και σταδιακής απεξάρτησης από τη Μαλαισία. Στόχος της κυβέρνησης είναι να καλύψει το ένα τρίτο των αναγκών από μη συμβατικές πηγές όπως είναι η ανακύκλωση και η αφαλάτωση. Η επεξεργασία των λυμάτων στηρίζεται κυρίως στη μοντέρνα τεχνολογία της αντίστροφης όσμωσης με μεμβράνες υψηλής ποιότητας και η απολύμανση γίνεται με υπεριώδη ακτινοβολία. Το νερό είναι καλής ποιότητας και    απολύτως ασφαλές όπως διαβεβαιώνουν ειδικοί από όλο τον κόσμο που το εξέτασαν. Πριν από την εφαρμογή του προγράμματος έγινε ενημέρωση των πολιτών. Το ποσοστό του πληθυσμού που διατηρεί αμφιβολίες για την ποιότητα του νερού είναι ελάχιστο.

## ρίξε μια ματιά και σε ένα άρθρο από την Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία ( Πρώτη δημοσίευση: 06.06.2010 / 13:48 ) :

Βαρέα μέταλλα σε πόσιμο νερό, ποτάμια και λίμνες σε συγκεντρώσεις που υπερβαίνουν κατά πολύ τα ανώτατα επιτρεπτά όρια της Ε.Ε. ανιχνεύονται σε πολλές περιοχές της Ελλάδας.

Οι επιστήμονες εκφράζουν φόβους οτι το νερό «δηλητήριο» που ανιχνεύθηκε σε Αττική, Βοιωτία, Εύβοια, Πτολεμαΐδα, νησιά Β. Αιγαίου, Πηνειό και σε πολλές άλλες περιοχές, επηρεάζει την αγροτική παραγωγή και θεωρούν επιτακτική την ανάγκη δειγματοληψιών, κυρίως σε τρόφιμα-στόχους όπως οι βολβοί, προκειμένου να διερευνηθούν ενδεχόμενοι κίνδυνοι από την κατανάλωσή τους.

Τί βρέθηκε και πού
Μετά απο έρευνα που έγινε απο διεπιστημονική επιτροπή του Γεωπονικού και του Πανεπιστημίου Αθηνών για λογαριασμό του ΕΦΕΤ  διαπιστώθηκε οτι:
– Στο νερό ύδρευσης της Καλαμάτας ανιχνεύθηκε νικέλιο σε οριακές τιμές (20,00 μg/l).

– Στον δήμο Ασωπού Λακωνίας εντοπίζεται συγκέντρωση μολύβδου (30,00 μg/l) τριπλάσια της οριακής τιμής.

– Στη Χίο ανιχνεύθηκε υδράργυρος σε οριακές τιμές (1,00 μg/l).

– Σε δημοτικά διαμερίσματα της Θήβας εντοπίστηκαν εξασθενές χρώμιο (από 3,00μg/l-12,80μg/l) αλλά και εξαιρετικά υψηλές τιμές υδραργύρου.

Βαρέα μέταλλα
– Στην Πάτρα ανιχνεύθηκαν νικέλιο, ολικό χρώμιο, μόλυβδος και αρσενικό (στο Ν. Σούλι) σε τιμές που κυμαίνονται εντός ορίων. Το ίδιο κοκτέιλ βαρέων μετάλλων, πάλι εντός ορίων, ανιχνεύθηκε στα πόσιμα ύδατα Ορεστιάδας, Ν. Βύσσας και Αρδα.

– Χαμηλές συγκεντρώσεις εντοπίζονται στις λίμνες Μαραθώνα, Υλίκης, Μόρνου. Τα νερά κρίνονται κατάλληλα για ύδρευση και άρδευση.

– Στον Εβρο βρέθηκε σίδηρος και μαγγάνιο σε υψηλές συγκεντρώσεις -κατά περίπτωση πάνω από τα όρια.

– Στην Ορεστιάδα το αρσενικό κυμαίνεται από 6,03 μg/l έως 9,69 μg/l -τιμές που χαρακτηρίζονται υψηλές. Ακατάλληλο κρίνεται το νερό στην κοινότητα Μπάκι οπου παρατηρούνται τιμές ενίοτε διπλάσιες του επιτρεπτού.

– Στο λαύριο τα υπόγεια ύδατα είναι έντονα επιβαρυμένα σε μόλυβδο (83,30 μg/l), νικέλιο (77μg/l), κάδμιο (28,30 μg/l) και διάφορα άλλα στοιχεία.
–  Ακατάλληλα για κατανάλωση κρίνονται τα υπόγεια ύδατα στα Μεσόγεια. Μάλιστα, σε ορισμένες περιοχές η επιβάρυνση είναι τόσο έντονη που κρίνονται ακατάλληλα και για άρδευση. Στην περιοχή μεταξύ Κορωπίου-Μαρκοπούλου-Παιανίας εντοπίζεται ολικό χρώμιο που κατά τόπους ξεπερνά τα 100 μg/l (με όριο τα 50 μg/l).

–  Σε Ωρωπό και Οινόφυτα εκτός από το γνωστό πρόβλημα με το εξασθενές που εντοπίζεται σε τιμές μέχρι και 80 μg/l όλα τα τοξικά βαρέα μέταλλα υπερβαίνουν τα όρια.

– Στην Πτολεμαϊδα παρατηρούνται υψηλές συγκεντρώσεις αρσενικού (20,00 μg/l), υδραργύρου (5,00 μg/l), μολύβδου (20,00 μg/l) και καδμίου (5,00 μg/l).

– Στον Πύργο, το νερό περιέχει μαγγάνιο 50 φορές πάνω από το όριο και σίδηρο σχεδόν τριπλάσιο του επιτρεπτού. Τα υπόγεια ύδατα είναι ακατάλληλα για ανθρώπινη χρήση και κατά περίπτωση ακατάλληλα για άρδευση.
Μολυσμένα ποτάμια και λίμνες
-«Πρωταθλητής» στη ρύπανση είναι ο Ασωπός. Ολα τα μεταλλικά ιχνοστοιχεία υπερβαίνουν τα όρια. Χρώμιο 65 μg/l (όριο 50), εξασθενές χρώμιο μέχρι και 148 μg/l, μόλυβδος 20 φορές πάνω, κάδμιο 12πλάσιο του επιτρεπτού.

– Πηνειός:  παρουσιάζει υψηλές συγκεντρώσεις σε νικέλιο και χρώμιο.

– Εβρος: εμφανίζει τη μεγαλύτερη τιμή όσον αφορά τον υδράργυρο.

– Ο υδράργυρος στη λίμνη Πετρών του ν. Φλώρινας με όριο το 1 μg/l, η μέση τιμή φτάνει τα …112 μg/l! Η λίμνη δέχεται τα απόβλητα των εργοστασίων της Πτολεμαΐδας.

– Δοϊράνη και Κορώνεια παρουσιάζουν υψηλές τιμές αρσενικού.

Advertisements
This entry was posted in χημεία Β γυμν. and tagged , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s