η δημιουργία του σύμπαντος

Η δημιουργία τού σύμπαντος, τοποθετείται από τους αστροφυσικούς σε μια απόσταση 13 δισεκατομμυρίων και 700 εκατομμυρίων ετών πριν. Ενωρίτερα όμως, έγινε δυνατόν να εντοπισθούν και μερικές από τις πρώτες δημιουργικές ενέργειες τού Θεού, όπως αυτές καταγράφηκαν από τα πειράματα τών φυσικών και τις θεωρίες τών μαθηματικών:

Η Μεγάλη Έκρηξη σηματοδότησε την αρχή τού Χωροχρόνου μας προ 13,7 δισεκατ. ετών. Τότε ξεκίνησε και η σύντομη εποχή της Κβαντικής Βαρύτητας. 0,000 000 000 000 000 00 000 000 000 000 000 000 000 000 1 τού δευτερολέπτου μετά τη Μεγάλη Έκρηξη, το σύμπαν αποτελείτο από υποατομικά σωματίδια. Μετά ξεκίνησε μια επίσης σύντομη εποχή του Πληθωρισμού0,000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 01 τού δευτερολέπτου μετά τη Μεγάλη Έκρηξη. Ο χώρος και ο χρόνος διαστέλλονταν ταχύτατα σαν μπαλόνι, και μαζί τους επεκτείνονταν τα σωματίδια σε τεράστιες αποστάσεις, χωρίς να διασχίζουν αυτόν τον χωροχρόνο, καθώς ο ίδιος ο χωροχρόνος ξεχείλωνε.

0,0001 τού δευτερολέπτου μετά τη Μεγάλη Έκρηξη σχηματίσθηκαν τα Πρωτόνια και τα Νετρόνια από βασικότερα υποατομικά σωματίδια, τα Κουάρκς. Αυτά με τη σειρά τους, συνέθεσαν τους πρώτους ατομικούς Πυρήνες 3 λεπτά μετά τη Μεγάλη Έκρηξη. Τα Πρωτόνια και τα Νετρόνια σχηματίζουν ατομικούς πυρήνες, χωρίς όμως Ηλεκτρόνια. Η ύλη ακόμα δεν υπήρχε!

Η δημιουργία των πρώτων ατόμων της ύλης, συνέβη 300.000 χρόνια μετά τη Μεγάλη Έκρηξη. Τότε η θερμοκρασία είχε πέσει αρκετά, ώστε να δημιουργηθούν τα πρώτα άτομα ύλης, (Υδρογόνο), όταν τα ηλεκτρόνια συνδέθηκαν γύρω από τους πυρήνες.

Και 1.000.000.000 έτη μετά τη Μεγάλη Έκρηξη, είχαμε τη δημιουργία τών πρώτων αστέρων, κβάζαρς και γαλαξιών. Από τη δημιουργία τών πρώτων αστέρων και μετά, το Υδρογόνο συντήκεται και με την πάροδο δισεκατομμυρίων ετώνδημιουργεί τα υπόλοιπα 100 περίπου γνωστά στοιχεία τής ύλης που υπάρχουν στη φύση. Είναι όμως ακόμα δεσμευμένα στο κέντρο τών άστρων.

Ένα ένα όμως, τα γερασμένα άστρα εκρήγνυνται, και τα υλικά αυτά απλώνονται στο διάστημα ως νεφελώματα. Η δύναμη τής βαρύτητας, συμπυκνώνει εκ νέου τα υλικά αυτά, και από τα υπολείματα τών αρχικών άστρων, σχηματίζονται νέα άστρα, αλλά αυτή τη φορά γυρίζουν γύρω τους και πλανήτες που έχουν κάθε είδος ύλης.

Ένα από αυτά τα αστρικά συστήματα επόμενης γενιάς, ήταν και το δικό μας, που άρχισε να σχηματίζεται πριν από περίπου 5.000.000.000 έτη.Φαίνεται παράξενο, όμως η ύλη τού σώματός μας, κάποτε βρισκόταν μέσα σε κάποιο άστρο!

Στοιχεία από την ανίχνευση τού ηλιακού ανέμου στο διάστημα, δείχνουν ότι η περιοχή τού ηλιακού μας συστήματος επηρεάσθηκε από τουλάχιστον δύο εκρήξεις Υπερκαινοφανών αστέρων, οι οποίες συνέβαλαν στη συμπύκνωση τής μεσοαστρικής ύλης, δημιουργώντας το δικό μας ηλιακό σύστημα.

Από το σημείο αυτό, αρχίζουμε να μετράμε τις ΜΑΚΡΕΣ περιόδους εκείνες που οι επιστήμονες ονομάζουν «Αιώνες».

Οι αιώνες αυτοί είναι τρεις, και είναι οι εξής:

Α. Αζωικός, καθώς δεν υπήρχε ακόμα στη γη ζωή, (13,7 ως 3,8 δισεκατομμύρια έτη πριν),

Β. Κρυπτοζωικός, καθώς η ζωή ήταν ακόμα κρυμμένη στις θάλασσες (3,8 ως 1,25 δισεκατομμύρια έτη πριν), και

Γ. Φανεροζωικός, καθώς η ζωή άρχισε πλέον να δημιουργείται στην ξηρά, και να μετατρέπεται σε ό,τι γνωρίζουμε σήμερα (1,25 δισεκατομμύρια έτη πριν, ως σήμερα).

Advertisements
This entry was posted in σχετικά με τις φυσ.επιστήμες and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s