η αντιγραφή

Το  DNA μας έχει πολλές θέσεις έναρξης της αντιγραφής. Έτσι αντιγράφεται ταυτόχρονα από πολλά σημεία σε όλο    το μήκος του. Τα κομμάτια που δημιουργούνται στη συνέχεια ενώνονται μεταξύ τους.

Πρώτα κάποια  ένζυμα (DNA ελικάσες) ξετυλίγουν  τις 2 αλυσίδες – σπάζουν τους δεσμούς υδρογόνου που συνδέουν τις συμπληρωματικές βάσεις . Στη συνέχεια κάποια άλλα ένζυμα ( πριμόσωμα κ΄ DNA πολυμεράσες ) χρησιμοποιούν  σαν καλούπια τις αρχικές-μητρικές αλυσίδες  και τοποθετούν απέναντί τους συμπληρωματικά νουκλεοτίδια  . Αυτά τα καινούργια νουκλεοτίδια συνδέονται και με τις μητρικές αλυσίδες με δεσμούς υδρογόνου αλλά συνδέονται και μεταξύ τους. Με αυτό τον τρόπο σχηματίζονται  2 νέες-θυγατρικές αλυσίδες συμπληρωματικές των αρχικών . Η αντιγραφή του DNA είναι συνεχής στη μια αλυσίδα και ασυνεχής στην άλλη. Τα κομμάτια της ασυνεχούς αλυσίδας ονομάζονται τμήματα Okazaki και συνδέονται μεταξύ τους με τη βοήθεια ενός ένζυμου ( DNA δεσμάση ).

Έτσι τελικά δημιουργούνται 2 πανομοιότυπα μόρια DNA – πανομοιότυπα και μεταξύ τους αλλά και με το αρχικό μόριο. Αυτά τα 2 νέα μόρια DNA αποτελούνται από μια μητρική και από μια θυγατρική αλυσίδα το καθένα – η αντιγραφή αυτή λέγεται ημισυντηρητική .  Αυτά τα 2 νέα μόρια DNA  μένουν κολλημένα μεταξύ τους σε μια περιοχή,  στο κεντρομερίδιο, και αποτελούν τις αδελφές  χρωματίδες .

#  Η αντιγραφή του DNA είναι απίστευτα ακριβής, μόνο ένα νουκλεοτίδιο στα 10000 μπορεί να ενσωματωθεί λάθος. Τα  όποια λάθη επιδιορθώνονται σε μεγάλο ποσοστό και τελικά  ο αριθμός τον λαθών περιορίζεται στο 1 στα 1010 !!

##  Είναι εκπληκτικό το γεγονός ότι ένα χρωμόσωμα με 250 εκατομμύρια ζεύγη βάσεων μπορεί να αντιγραφεί σε λίγες ώρες. Η ταχύτητα της αντιγραφής του DNA για τον άνθρωπο είναι περίπου 50 νουκλεοτίδια ανά δευτερόλεπτο. Αλλά το ανθρώπινο γονιδίωμα μπορεί να αντιγραφεί μόνο μέσα σε λίγες ώρες , επειδή υπάρχουν πολλές θέσεις έναρξης .

### Η αντιγραφή του DNA γίνεται πριν διπλασιαστεί το κύτταρο – κατά τη μεσόφαση*.  Γιατί αντιγράφεται -διπλασιάζεται το DNA ; Μα για να μεταβιβαστούν  οι γενετικές πληροφορίες αναλλοίωτες, από κύτταρο σε κύτταρο αλλά και από γενιά σε γενιά. Αν δεν διπλασιαστεί το γενετικό υλικό, όταν διαιρεθεί ένα ανθρώπινο κύτταρο με 46 χρωμοσώματα θα δώσει 2 κύτταρα με 46/2 = 23 χρωμοσώματα. Αν όμως πριν διαιρεθεί το κύτταρο διπλασιαστεί πρώτα το γενετικό υλικό, τότε θα πάρουμε 2 κύτταρα με 46×2/2 = 46 χρωμοσώματα. Φυσικά δεν μπορεί να ισχύει το πρώτο, γιατί  ο αριθμός χρωμοσωμάτων χαρακτηρίζει το κάθε είδος , και ο άνθρωπος έχει 46 χρωμοσώματα στα κύτταρά του (εκτός από τους γαμέτες).

* στη μεσόφαση θα αναφερθούμε αργότερα , όταν συζητήσουμε για το πως διαιρούνται τα κύτταρα .

http://www.stolaf.edu/people/giannini/flashanimat/molgenetics/dna-rna2.swf

http://highered.mcgraw-hill.com/olc/dl/120076/micro04.swf

Advertisements
This entry was posted in βιολογία Γ γυμν. and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s