σχετικά με την αναπαραγωγή στον άνθρωπο

Παραγωγή γονίμων σπερματοζωαρίων δεν επιτυγχάνεται στις κανονικές θερμοκρασίες του ανθρωπίνου σώματος (37οC). Γι’ αυτό, οι όρχεις, που κατά την εμβρυϊκή ζωή βρίσκονται μέσα στην κοιλιακή κοιλότητα, κατέρχονται λίγο πριν τη γέννηση του ατόμου στο όσχεο, ένα δερμάτινο σάκο, όπου η θερμοκρασία είναι περίπου 2 – 3οC χαμηλότερη ( 34 – 35οC ). Αν οι όρχεις δεν έχουν κατέλθει στο όσχεο, πριν τη γέννηση ενός ατόμου, τότε παρατηρείται το φαινόμενο της κρυψορχίας που διορθώνεται με ειδική εγχείρηση κατά τη παιδική ηλικία. Αν η εγχείρηση καθυστερήσει να γίνει,  είναι δυνατό να προκληθεί στείρωση.

Τα σπερματοζωάρια, μετά την παραγωγή τους στους όρχεις , διοχετεύονται στην επιδιδυμίδα, ένα σφικτά περιελιγμένο σωλήνα μήκους 5 – 6 μέτρων (!!!),που βρίσκεται στο πίσω μέρος του κάθε όρχη. Τα σπερματοζωάρια παραμένουν στις επιδιδυμίδες και κατά την εκσπερμάτωση προωθούνται στους δύο σπερματικούς πόρους, δύο μακρούς σωλήνες, που από την περιοχή των όρχεων ανεβαίνουν προς την κοιλιακή κοιλότητα και  καταλήγουν στην ουρήθρα. Οι δύο σπερματικοί πόροι διέρχονται διαμέσου του προστάτη αδένα. Ο αδένας αυτός εκκρίνει κατευθείαν στην ουρήθρα, εμπλουτίζοντας το σπέρμα με θρεπτικά υλικά και ένζυμα που ρευστοποιούν το σπέρμα, μετά την εκσπερμάτωση.

Το πέος εσωτερικά αποτελείται από ένα σπογγώδες  υλικό και καταλήγει σε ένα διογκωμένο άκρο τη βάλανο. Εξωτερικά, το πέος περιβάλλεται από δέρμα , την πόσθη, που συνεχίζει προς τα κάτω και δημιουργεί το όσχεο . Η άκρη της πόσθης(  ακροποσθία) και η βάλανος είναι συνδεδεμένες με το χαλινό, μια μικρή δερματική αναδίπλωση . Η  άκρη της πόσθης σύρεται προς τα πίσω και αποκαλύπτει τη βάλανο. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η ακροποσθία δε μπορεί να τραβηχτεί. Η κατάσταση αυτή ονομάζεται φίμωση και θεραπεύεται με χειρουργική επέμβαση (περιτομή). Περιτομή γίνεται επίσης για θρησκευτικούς λόγους και για λόγους υγιεινής.

Ένας άνδρας εκσπερματώνει κάθε φορά  2 μέχρι 5 ml σπέρματος, που περιέχει 100 μέχρι 600 εκατομμύρια σπερματοζωάρια . Ο τεράστιος αυτός αριθμός σπερματοζωαρίων στο σπέρμα είναι αναγκαίος για μια επιτυχή γονιμοποίηση του ωαρίου, λόγω των πολύ αντίξοων συνθηκών που έχουν να αντιμετωπίσουν τα σπερματοζωάρια κατά το μεγάλο «ταξίδι» τους προς το ωάριο.

Οι ωοθήκες έχουν το μέγεθος αμύγδαλου και συγκρατιούνται στη μήτρα . Στις ωοθήκες κατά τη γέννηση της γυναίκας υπάρχουν εκατομμύρια ωάρια . Κατά την εφηβική ηλικία όμως η γυναίκα έχει στις δύο ωοθήκες 400.000 περίπου ωάρια, από τα οποία , 450 περίπου θα απελευθερωθούν στις σάλπιγγες κατά την αναπαραγωγική της ηλικία. Η αναπαραγωγική αυτή ηλικία της γυναίκας αρχίζει με την εφηβεία και σταματά στην ηλικία των 46 – 54 ετών, οπότε η γυναίκα μπαίνει στην εμμηνόπαυση.

Με την έναρξη της εφηβείας , δηλαδή 11ο – 13ο έτος , και κατά μέσο όρο κάθε 28 μέρες( έμμηνος κύκλος)  ένα από τα ωάρια , αφού ωριμάσει – ωριμάζουν πολλά κάθε φορά , αλλά το μεγαλύτερο ελευθερώνεται  από τη μια ωοθήκη – μεταπηδάει στη σάλπιγγα . Μερικές φορές λόγω κληρονομικής προδιάθεσης, είναι δυνατόν να ελευθερωθούν 2 ωάρια , ένα από κάθε ωοθήκη . Μερικές πάλι φορές μετά από ορμονική θεραπεία είναι δυνατόν να ελευθερωθούν περισσότερα ωάρια .

Οι ωαγωγοί ή σάλπιγγες δύο στενοί σωλήνες μήκους 11 – 14 εκ., ένας για κάθε ωοθήκη, που αρχίζουν από τις ωοθήκες και καταλήγουν στη μήτρα. Εσωτερικά ο κάθε αγωγός έχει κροσσούς- βλεφαρίδες που μεταφέρουν παθητικά το ωάριο ή το ζυγωτό προς τη μήτρα.

Η μήτρα είναι ένα κοίλο μυώδες όργανο που έχει το μέγεθος μιας γροθιάς, μέσα στο οποίο γίνεται η ανάπτυξη του εμβρύου. Η μήτρα μπορεί να μεγαλώνει  ώστε κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης να χωρέσει το αναπτυσσόμενο έμβρυο. Το κάτω άκρο της μήτρας ονομάζεται τράχηλος και καταλήγει στον κόλπο.

Ο κόλπος είναι ένας μυώδης σωλήνας μήκους 8 –9 εκ., που υποδέχεται το σπέρμα κατά τη σεξουαλική επαφή . Αποτελεί επίσης το κανάλι εξόδου του εμβρύου κατά τον τοκετό . Το στόμιο του κόλπου φράσσεται μερικώς από μια μεμβράνη, τον παρθενικό υμένα, που μπορεί να έχει ένα ή περισσότερα μικρά ανοίγματα προς τα έξω. Ο παρθενικός υμένας συνήθως σπάζει κατά την πρώτη σεξουαλική επαφή .

Η κρίσιμη περίοδος:

Ένα ωάριο μπορεί να επιβιώσει μέσα στη σάλπιγγα μέχρι 24 ώρες περίπου μετά την ωορρηξία, ενώ τα σπερματοζωάρια έχουν μεγαλύτερη διάρκεια ζωής μέσα στο γεννητικό σύστημα της γυναίκας, που φθάνει το πολύ 3 ημέρες . Σε ένα φυσιολογικό κύκλο 28 ημερών, η ωορρηξία συνήθως συμβαίνει τη 14η ημέρα του κύκλου αυτού. Έτσι, υπάρχει ένα χρονικό διάστημα  4 ημερών, που κυμαίνεται συνήθως από το τέλος της 11ης μέχρι και την 15η ημέρα ενός φυσιολογικού κύκλου , που ονομάζεται κρίσιμη περίοδος, γιατί αν η γυναίκα έλθει σε σεξουαλική επαφή κατά το διάστημα αυτό μπορεί να μείνει έγκυος. Επειδή όμως η ωορρηξία μπορεί να συμβεί τη 13η ή τη 15η ημέρα, η κρίσιμη περίοδος μετατοπίζεται και επεκτείνεται από την 11η μέχρι και τη 16η ημέρα του καταμήνιου κύκλου των 28 ημερών.


Η κρίσιμη αυτή περίοδος δεν ισχύει για τις γυναίκες που για διάφορους λόγους(ψυχολογικούς,ασθένειες, παρενέργειες φαρμάκων), δυνατόν να έχουν καθυστέρηση της ωορρηξίας και επομένως να έχουν κύκλο διαφορετικό των 28 ημερών.

Λίγο πριν την ωορρηξία αυξάνονται τα επίπεδα κάποιων ορμονών των γυναικών . Αμέσως μετά την ωορρηξία αυξάνεται και η θερμοκρασίας της γυναίκας περίπου κατά 1ο C.

O πλακούντας , ο ομφάλιος λώρος και ο αμνιακός σάκος :


Advertisements
This entry was posted in βιολογία Α γυμν. and tagged . Bookmark the permalink.